Наслов: Бронзениот вол
名称: 铜牛 (Tóngniú), познат и како 金牛 (Jīnniú, „Златниот вол“)
Автор: Царска нарачка на императорот Ѕјанлунг; изведба од дворски леари (имињата не се запишани). Натписот на грбот е напишан лично од императорот Ѕјанлунг.
Година: 1755 (20-та година од владеењето на Ѕјанлунг)
Материјал: Позлатена бронза, на постамент од бел мермер
Димензии: должина 1,8 м, висина 1,2 м
Локача: Источниот брег на езерото Кунминг, кај источниот крај на Седумнаесет-лачниот мост, во близина на павилјонот Куору, Летната палата
Контекст: Реалистична бронзена статуа на вол што лежи на резбан камен постамент со мотиви на бранови, покрај езерото Кунминг. Главата е малку свртена надесно, ушите исправени, а погледот вперен кон езерото. Изработена е во 1755 година по наредба на императорот Ѕјанлунг, кој ја продолжил древната традиција – уште легендарниот Ју Велики, при укротувањето на поплавите, леел железни волови и ги потопувал во реките како „суштества што го смируваат водостојот“; од династијата Танг, воловите почнале да се поставуваат на брегот наместо во водата. Волот имал и практична улога: служел како ознака за нивото на водата на езерото Кунминг, чиј источен насип е околу 10 метри повисок од темелите на Забранетиот град, за да се спречат поплави што би му наштетиле на дворот.
Целата статуа била првично позлатена, па оттаму името „Златниот вол“. На грбот има врежана ода од 80 знаци – „Натпис за Златниот вол“ (金牛铭) – напишана лично од императорот Ѕјанлунг во древното печатно писмо (篆书). Изработена е со техниката на леење со губење восок (拨蜡法) и се смета за најголемиот зачуван позлатен бронзен вол во кинеската старина, како и за врвно достигнување на тогашното леарско умеење. За разлика од класичната кинеска резба која нагласувала импресионистичка експресивност (写意), овој вол е направен реалистично (写实).
Историја: во 1860 година, при Втората опиумска војна, англо-француските трупи го ограбиле златото од волот. Постои народно предание дека локалните жители, за да го спасат, го потопиле волот на дното на езерото за да не биде однесен и претопен. Позлатата никогаш не била обновена по подоцнежната реконструкција, па волот денес ја има својата бронзена боја. Наспроти волот, на западниот брег на езерото, се наоѓа „Сликата на ткаење и орање“ (耕织图) — во симболиката на Ѕјанлунг, езерото Кунминг е Небесната река, волот е Кравчарот (牛郎), а ткаачката слика е Ткајачката (织女), од познатата легенда.
《铜牛》/《金牛》
名称: 铜牛,亦称”金牛”
作者: 由乾隆皇帝下旨敕造;宫廷匠人铸造(工匠姓名未见记载)。牛背铭文为乾隆皇帝御笔亲书。
年代: 1755年(乾隆二十年)
材质: 鎏金铜,置于汉白玉石座之上
尺寸: 长1.8米,高1.2米
位置: 颐和园昆明湖东岸,十七孔桥东端、廓如亭旁
背景: 一尊写实风格的铜牛雕塑,卧伏于雕有波浪纹的石座之上,位于昆明湖畔。牛头微向右转,双耳竖起,目光注视着湖面。铜牛于1755年奉乾隆皇帝之命铸造。乾隆沿袭了古代的传统——相传大禹治水时便铸造铁牛沉入河中,作为”镇水神物”;自唐代起,人们开始将牛置于河岸之上,而非沉入水中。铜牛还具有实用功能:它作为昆明湖水位的标志,昆明湖东堤比紫禁城地基约高10米,以此防范洪水危及宫廷。
整座雕像原为通体鎏金,故得名”金牛”。牛背上刻有八十字的四言铭文——《金牛铭》——由乾隆皇帝御笔亲书,以古老的篆书写成。铜牛采用拨蜡法(失蜡法)铸造,被视为中国现存最大的古代鎏金铜牛,也是当时铸造工艺的巅峰之作。与讲求写意的中国古典雕刻不同,这尊铜牛采用了写实的手法。
历史: 1860年第二次鸦片战争期间,英法联军劫掠了牛身上的黄金。民间相传,当地民众为保护铜牛,曾将其沉入湖底,以免被掠走熔毁。此后历经重修,鎏金再未恢复,故铜牛至今呈现其铜本色。铜牛与湖对岸西堤的《耕织图》隔湖相望——在乾隆的寓意中,昆明湖即天河,铜牛为牛郎,耕织图为织女,取自著名的牛郎织女传说。
